To krajobraz nie zamkniętych drzwi,
Jaskółczych pełen gniazd.
Tu powracam strzepnąć z butów pył,
Odpocząć parę chwil,
Osuszyć płaszcz.
Koncert na deszcz i wiatr
Wokół,
A tutaj serca ład
I spokój,
A tutaj serca ład,
Serca ład.
Stąd daleko do zdeptanych dróg
I nieprawdziwych łez,
Tu nie chłodny mi największy chłód,
Przez ciemną rzekę snu
Tu łatwiej przejść.
Koncert na deszcz i wiatr...
Gdy w pół drogi mi zabraknie sił,
Gdy zwątpię, schylę wzrok,
Ten krajobraz, który we mnie śpi.
Schronieniem będzie mi,
Nadzieją mą.
Koncert na deszcz i wiatr...
To już przedmieścia gorzki smak,
autobus rusza w krótki rejs..
Zdyszana biegnę z żartu w żart,
z podróży w podróż, z wiersza w wiersz.
I kocham, pragnę, tracę tak,
jak by się chwilą stawał rok,
jak gdyby świat wymykał mi się z rąk.
To, co mam (to, co mam),
to radość najpiękniejszych lat;
to, co mam (to, co mam),
to serce, które jeszcze na wszystko stać.
To, co mam (to, co mam),
to młodość, której nie potrafię kryć,
to wiara, że naprawdę umiem żyć - umiem żyć.
Już jesień i latawców klucz,
a w kinach tyle pustych miejsc.
Z niedawnych zdarzeń ścieram kurz,
babiego lata wątłą sieć, bo
jestem wiatrem, śpiewam wiatr,
jestem łąką, trawy źdżbłem.
Jak biały jacht, w nieznany płynę dzień.
To, co mam ..
To, co mam ..
Piekne byly dni bez ciebie,
chlopcy kochali mnie.
Co zmienilo sie, juz nie wiem,
ze bez ciebie mi zle?
Gdzie sie taki znalazl,
skad sie taki wzial?
Dziwna rzecz sie stala,
jak zrozumiec to?
Co ja w tobie widzialam,
po co mi taki ktos?
Co ja w tobie widzialam,
oczy, usta czy nos?
Czasem spotka sie kogos,
powie slowo, a ty
zamiast chodzic ta droga,
wolisz zostac z nim.
Gdybys tylko zerknal w lustro,
smialbys sie caly rok.
Podlotkow pelno, w glowie pusto,
ach, jak bawi mnie to.
Czesto tak juz bywa,
kto sie na tym zna,
przyjdzie taki dziwak
i co chce, to ma.
Co ja w tobie widzialam,
po co mi taki ktos?
Co ja w tobie widzialam,
oczy, usta czy nos?
Czasem spotka sie kogos,
powie slowo, a ty
zamiast chodzic ta droga,
wolisz zostac z nim.