Jesienne kwiaty szron pobielił 

I wiatr zabrał liście brzóz, 

A noc zasnęła w tej pościeli, 

Którą jej przyniósł pierwszy mróz. 



Stanęła północ oniemiała. 

Ruszył korowód białych pni, 

Gdy w Twoich oczach się przejrzałam 

I z Tobą już witałam świt. 



Kto wymyślił naszą miłość? . 

Kto ją w środku nocy wyśnił? 

Czy to wszystko się zdarzyło? 

Czy tak było rzeczywiście? 

Kto wymyślił to jezioro 

I tej nocy czarny żagiel? 

Kto weselną białą korą 

Okrył w lesie brzozy nagie? - Kto? 

Komu lato się przyśniło 

I tych drzew zawrotny taniec? 

Kto wymyślił naszą miłość? 

Kto wymyślił to kochanie? 



Kto wymyślił to jezioro 

I tej nocy czarny żagiel? 

Kto weselną białą korą 

Okrył w lesie brzozy nagie? - Kto? 

Komu lato się przyśniło 

I tych drzew zawrotny taniec? 

Kto wymyślił naszą miłość? 

Kto wymyślił to kochanie?


Byłaś mym pragnieniem 

Stałaś się cierpieniem 

Wszystko jest tak proste 

Tak powinno zostać 

Słowa niepotrzebne 

Im też smutno pewnie 

Słowom naszym biednym 

Lepiej nie mówmy nic 

Uwierz 



Ktoś może ty a może ja Może tylko dola zła 

Chcę nam siebie odebrać 

Ktoś ma dziś dla nas obcy wzrok 

Naszą prawdę chcę nam wziąć 

I wierność 



Ktoś nie wie o nas jeszcze nic 

Że nam smutno że nam wstyd 

Choć się nie przyznajemy 

Ktoś kogo nie znasz ty i ja 

To co zabrał może dać 

Nie wiemy 



Teraz mi najtrudniej 

Teraz najokrutniej 

Teraz żal przypływa 

Byłam tak szczęśliwa 



Teraz czas zapomnieć 

Teraz siądź koło mnie 

Szepnij słowo dobre 

Powiedz że wierzysz w nas 

Powiedz