Byłaś mym pragnieniem 

Stałaś się cierpieniem 

Wszystko jest tak proste 

Tak powinno zostać 

Słowa niepotrzebne 

Im też smutno pewnie 

Słowom naszym biednym 

Lepiej nie mówmy nic 

Uwierz 



Ktoś może ty a może ja Może tylko dola zła 

Chcę nam siebie odebrać 

Ktoś ma dziś dla nas obcy wzrok 

Naszą prawdę chcę nam wziąć 

I wierność 



Ktoś nie wie o nas jeszcze nic 

Że nam smutno że nam wstyd 

Choć się nie przyznajemy 

Ktoś kogo nie znasz ty i ja 

To co zabrał może dać 

Nie wiemy 



Teraz mi najtrudniej 

Teraz najokrutniej 

Teraz żal przypływa 

Byłam tak szczęśliwa 



Teraz czas zapomnieć 

Teraz siądź koło mnie 

Szepnij słowo dobre 

Powiedz że wierzysz w nas 

Powiedz


Znajomy adres, te same schody 

I nagły przestrach u drzwi 

A może to wszystko się śni 

Zwyczajne kwiaty na parapecie, 

Po k?tach też zwykły kurz 

A jeli to przepadło już



Lęk, głuchy lęk na dnie skryty gdzie



Wtedy dziwisz się, że tak kocham nieprzytomnie

Jak by zaraz wiat miał się skończyć

Kiedy pytasz mnie: czemu rzucam się jak w ogień

Wprost w ramiona twe, mylę sobie Ref.

Nic nie może przecież wiecznie trwać

Co zesłał los trzeba będzie stracić

Nic nie może przecież wiecznie trwać

Za miłoć też przyjdzie kiedy nam zapłacić



I tylko cisza, i nasze ręce i myl kol?ca jak cierń

A jeli tak naprawdę jest



Wtedy dziwisz się ....



Ref.

Nic nie może ....