Polubiłam pejzaz ten 

swiat ktorego nie ma juz 

pogodzony z noca dzien 

i pasjanse z bialch brzoz 



strome dachy, niski prog 

i oblokow jasny splot 

zawiazane sciezki drog 

aby nikt nie odszedl stad 



Polubilam pejzaz ten 

swiat ktorego nie ma juz 

w dluga podroz w krotki sen 

po zielonych zboczach wzgorz 



nie zapomne juz tych miejsc 

i przyjaciol z tamtych dni 

wszytko to juz za mna jest 

lecz nie zamkne tamtych dzwi 



Tyle miast na pamiec prawie znam 

chce choc raz 

raz jeszcze wrocic tam 

tyle miast na pamiec prawie znam 



Chce choc raz 

raz jeszcze wrocic tam 

tyle miast tyle miast 

na pamiec prawie znam 

chce choc raz wrocic tam


Jesienne kwiaty szron pobielił 

I wiatr zabrał liście brzóz, 

A noc zasnęła w tej pościeli, 

Którą jej przyniósł pierwszy mróz. 



Stanęła północ oniemiała. 

Ruszył korowód białych pni, 

Gdy w Twoich oczach się przejrzałam 

I z Tobą już witałam świt. 



Kto wymyślił naszą miłość? . 

Kto ją w środku nocy wyśnił? 

Czy to wszystko się zdarzyło? 

Czy tak było rzeczywiście? 

Kto wymyślił to jezioro 

I tej nocy czarny żagiel? 

Kto weselną białą korą 

Okrył w lesie brzozy nagie? - Kto? 

Komu lato się przyśniło 

I tych drzew zawrotny taniec? 

Kto wymyślił naszą miłość? 

Kto wymyślił to kochanie? 



Kto wymyślił to jezioro 

I tej nocy czarny żagiel? 

Kto weselną białą korą 

Okrył w lesie brzozy nagie? - Kto? 

Komu lato się przyśniło 

I tych drzew zawrotny taniec? 

Kto wymyślił naszą miłość? 

Kto wymyślił to kochanie?