Przeminęło z wiatrem. 

Gdzieś przepadło nagle. 

No i co! 

Jesteś, czy Cię nie ma. 

Błękit spada z nieba. 

Śpiewa dzwon! 



Słońce na ulicy 

Dziury w płotach liczy, 

Wzbija kurz. 

Nic się nie zmieniło. 

Wszystko jest, jak było, 

Spójrz! 



Przeminęło z wiatrem. 

Uleciało z żartem. 

No i co! 

Śmieję się, jak śmiałam, 

Płaczę, jak płakałam 

Razy sto! 



Światło w moim oknie 

Czyjś rysuje portret, 

Już nie Twój! 

Inny ma nadzieję, 

Że z nim świat podzielę 

Swój! 



Dzień bez happy endu 

Tobie się zdarzył i mnie. 

Lecz dzień bez happy endu 

Nie musi kończyć się źle. 



Przeminęło z wiatrem, 

Zgasło już naprawdę, 

No i co! 

Jestem wciąż bogata 

Złotem tego lata. 

Tym co w krąg. 



Nie żal mi niczego. 

Złego i dobrego, 

Tam czy tu! 

Bez niczyjej rady 

Żyję do utraty 



Dzień bez happy endu ... 



Przeminęło z wiatrem, 

Gdzieś przepadło nagle, 

No i co! 

Jesteś, czy Cię nie ma, 

Błękit spada z nieba, 

Śpiewa dzwon! 



Słońce na ulicy 

Dziury w płotach liczy, 

Wzbija kurz. 

Nic się nie zmieniło, 

Wszystko jest, jak było. 

Spójrz! . 

 

 



Jesienne kwiaty szron pobielił 

I wiatr zabrał liście brzóz, 

A noc zasnęła w tej pościeli, 

Którą jej przyniósł pierwszy mróz. 



Stanęła północ oniemiała. 

Ruszył korowód białych pni, 

Gdy w Twoich oczach się przejrzałam 

I z Tobą już witałam świt. 



Kto wymyślił naszą miłość? . 

Kto ją w środku nocy wyśnił? 

Czy to wszystko się zdarzyło? 

Czy tak było rzeczywiście? 

Kto wymyślił to jezioro 

I tej nocy czarny żagiel? 

Kto weselną białą korą 

Okrył w lesie brzozy nagie? - Kto? 

Komu lato się przyśniło 

I tych drzew zawrotny taniec? 

Kto wymyślił naszą miłość? 

Kto wymyślił to kochanie? 



Kto wymyślił to jezioro 

I tej nocy czarny żagiel? 

Kto weselną białą korą 

Okrył w lesie brzozy nagie? - Kto? 

Komu lato się przyśniło 

I tych drzew zawrotny taniec? 

Kto wymyślił naszą miłość? 

Kto wymyślił to kochanie?